The Hawk and the Nightingale / Ἀηδὼν καὶ ἱέραξ

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Hawk and the Nightingale / Ἀηδὼν καὶ ἱέραξ

Ἀηδὼν ἐπί τινος ὑψηλῆς δρυὸς καθημένη κατὰ τὸ σύνηθες ᾖδεν. Ἰέραξ δὲ αὐτὴν θεασάμενος, ὡς ἠπόρει τροφῆς, ἐπιπτὰς συνέλαβεν. Ἡ δὲ μέλλουσα ἀναιρεῖσθαι ἐδέετο αὐτοῦ μεθεῖναι αὐτήν, λέγουσα ὡς οὐχ ἱκανή ἐστιν ἱέρακος αὐτὴ γαστέρα πληρῶσαι: δεῖ δὲ αὐτόν, εἰ τροφῆς ἀπορεῖ, ἐπὶ τὰ μείζονα τῶν ὀρνέων τρέπεσθαι. Καὶ ὅς ὑποτυχὼν εἶπεν: "Ἀλλ' ἔγωγε ἀπόπληκτος ἂν εἴην, εἰ τὴν ἐν χερσὶν ἑτοίμην βορὰν παρεὶς τὰ μηδέπω φαινόμενα διώκοιμι."

Οὕτος καὶ τῶν ἀνθρώπων ἀλόγιστοί εἰσιν οἷ δι' ἐλπίδα μειζόνων [πραγμάτων] τὰ ἐν χερσὶν ὄντα προΐενται.


Στα νέα Ελληνικά
Ένα αηδόνι καθόταν πάνω σε ένα ψηλό δέντρο κ κελαηδούσε, καθώς συνηθίζουν τα αηδόνια. Βλέπει ένα γεράκι, που δέν είχε τίποτε άλλο να φάει, πάει κ πιάνει το αηδόνι. Το αηδόνι παρακαλούσε: άσεμε να ζήσω, βλέπεις είμαι τόσο μικρό πουλάκι, κ να με φάς δέν θα γεμίσει το στομάχισου. Πιάσε ένα άλλο, μεγαλύτερο πουλί, με εκείνο θα χορτάσεις. Λέει το γεράκι: θα ήμουν πολύ κορόιδο άν άφηνα την έτοιμη τροφή να γυρεύω άλλα θηράματα που δέν τα έχω δεί!

Αγγλικά / English

George Fyler Townsend (1887)
A Nightingale, sitting aloft upon an oak and singing according to his wont, was seen by a Hawk who, being in need of food, swooped down and seized him. The Nightingale, about to lose his life, earnestly begged the Hawk to let him go, saying that he was not big enough to satisfy the hunger of a Hawk who, if he wanted food, ought to pursue the larger birds. The Hawk, interrupting him, said: "I should indeed have lost my senses if I should let go food ready in my hand, for the sake of pursuing birds which are not yet even within sight."

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος

The Eagle and the Arrow / Αετός τοξευθείς

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Eagle and the Arrow / Αετός τοξευθείς

Ὑπεράνωθεν πέτρας ἀετὸς ἐκαθέζετο λαγωοὺς θηρεῦσαι ζητῶν. Τοῦτον δέ τις ἔβαλε τοξεύσας, καὶ τὸ μὲν βέλος έσω εἰσῆλθεν· ἡ δὲ γλυφὶς σὺν τοῖς πτεροῖς πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν εἱστήκει. Ὁ δὲ ἰδὼν ἔφη· " Καὶ τοῦτό μοι ἑτέρα λύπη, τὸ τοῖς ἐμοῖς πτεροῖς ἀποθνῄσκειν."

Ὅτι τὸ κέντρον τῆς λύπης δεινότερόν ἐστιν, ὅταν τις ἐκ τῶν οἰκείων κινδυνεύσῃ.


Στα νέα Ελληνικά
Πάνω από μία πέτρα καθόταν ένας αετός αναζητώντας να κυνηγήσει λαγούς. Τούτον δε κάποιος τόξευσε και το μεν βέλος εισήλθε μέσα, η δε γλυφίδα μαζί με τα φτερά στάθηκε μπροστά στα μάτια του. Βλέποντας αυτό ο αετός είπε: «Η μεγαλύτερη λύπη είναι για μένα το ότι πεθαίνω από τα ίδια μου τα φτερά».
(Ο λόγος δηλώνει) ότι ο πόνος της λύπης είναι δυνατότερος, όταν κάποιος κινδυνεύσει από τους οικείους του.

Σημ.1: γλυφίδα είναι η εγκοπή στο πίσω μέρος του βέλους.
Σημ.2: τα φτερά των βελών φτιάχνονταν συνήθως από φτερά αετού ή άλλων μεγάλων πτηνών.
Σημ.3: Από τον παραπάνω προέρχεται και η φράση "εξ οικείων τα βέλη".

Αγγλικά / English

L'Estrange's translation (1692)
THE EAGLE AND ARROW

An Eagle that was watching upon a Rock once for a Hare, had the ill Hap to be struck with an Arrow. This Arrow, it seems was feather’d from her own Wing, which very Consideration went nearer her Heart, she said, then Death itself.

THE MORAL OF THE FOUR FABLES ABOVE. Nothing goes nearer a Man in his Misfortunes, than to find himself undone by his own folly, or but any way accessary to his own Ruin.

Townsend's translation (1887)
The Eagle and the Arrow

An Eagle sat on a lofty rock, watching the movements of a Hare whom he sought to make his prey. An archer, who saw the Eagle from a place of concealment, took an accurate aim and wounded him mortally. The Eagle gave one look at the arrow that had entered his heart and saw in that single glance that its feathers had been furnished by himself. "It is a double grief to me," he exclaimed, "that I should perish by an arrow feathered from my own wings."

Jacobs' translation (1894)
The Eagle and the Arrow

An Eagle was soaring through the air when suddenly it heard the whizz of an Arrow, and felt itself wounded to death. Slowly it fluttered down to the earth, with its life-blood pouring out of it. Looking down upon the Arrow with which it had been pierced, it found that the shaft of the Arrow had been feathered with one of its own plumes. "Alas!" it cried, as it died,

"We often give our enemies the means for our own destruction."

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος

The Eagle and His Captor / Ἀετὸς τὰ πτερὰ τιλθείς καὶ ἀλώπηξ

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Eagle and His Captor / Ἀετὸς τὰ πτερὰ τιλθείς καὶ ἀλώπηξ

Ποτὲ ἀετὸς ἑάλω ὑπ' ἀνθρώπου. Τούτου δὲ τὰ πτερὰ ὁ ἄνθρωπος κόψας ἀφῆκε μετὰ τῶν ὀρνίθων ἐν οἴκῳ εἶναι. Ὀ δὲ ἦν κατηφὴς καὶ οὐδεν ἤσθιεν ἐκ τῆς λύπης. ὅμοιος δὲ ἦν βασιλεῖ δεσμώτῃ. Ἕτερος δὲ τις τοῦτον ὠνησάμενος καὶ τὰ πτερὰ ἀνασπάσας καὶ μύρῳ χρίσας ἐποίησε πτερῶσαι. Ὁ δὲ πετασθεὶς καὶ τοῖς ὄνυξι λαγωὸν ἁρπάσας ἤνεγκεν αὐτῷ δῶρον. Ἀλώπηξ δὲ ἰδοῦσα εἶπεν "Μὴ τούτῳ δίδου, ἀλλὰ τῷ πρώτῳ, ὅτι ὁ μὲν φύσει ἀγαθός ἐστιν. Ἐκεῖνον δὲ μᾶλλον ἐξευμενίζου, μή πως πάλιν λαβών σε τῶν πτερῶν ἐρημώσῃ. Ὅτι δεῖ χρηστὰς ἀμοιβὰς τοῖς εὐεργέταις παρέχειν, τοὺς πονηροὺς δὲ φρονίμως τροποὺσθαι.


Στα νέα Ελληνικά
Έναν αετό έπιασε ένας άνθρωπος, ο οποίος του μάδησε τα φτερά και τον έβαλε μαζί με τις κότες του σπιτιού του. Ο αετός είχε το κεφάλι κάτω και δεν έτρωγε από τη λύπη του. Έμοιαζε με βασιλιά αιχμάλωτο. Ένας άλλος άνθρωπος τον αγόρασε, τον περιποιήθηκε· τραβώντας τα φτερά του και αλείφοντάς τα με μύρο, τον έκανε να ξαναβγάλει φτερά. Έτσι ο αετός μπόρεσε να ξαναπετάξει, έπιασε έναν λαγό και τον έφερε δώρο στον καλό εκείνον άνθρωπο που τον ελευθέρωσε. Μια αλεπού όμως που είδε τι έγινε, του είπε: μη δίνεις δώρα σ' αυτόν, γιατί ούτως ή άλλως είναι καλός. Στον πρώτο δώσε δώρα, τον κακό που σε σκλάβωσε, για να τον καλοπιάσεις, μην τυχόν σε ξαναπιάσει και σου ξανακόψει τα φτερά!
Δυστυχώς, έτσι είν' η ζωή: οι άνθρωποι δεν τιμούν τους καλούς, επειδή ξέρουν ότι δέν μπορούν να κάνουν κακό· ενώ τιμούν τους κακούς, γιατί τους φοβούνται.

Αγγλικά / English

George Fyler Townsend (1887)
An Eagle was once captured by a man, who immediately clipped his wings and put him into his poultry-yard with the other birds, at which treatment the Eagle was weighed down with grief. Later, another neighbor purchased him and allowed his feathers to grow again. The Eagle took flight, and pouncing upon a hare, brought it at once as an offering to his benefactor. A Fox, seeing this, exclaimed, "Do not cultivate the favor of this man, but of your former owner, lest he should again hunt for you and deprive you a second time of your wings."

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος

The Eagle and the Jackdaw / Αετός και κολοιός και ποιμήν

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Eagle and the Jackdaw / Αετός και κολοιός και ποιμήν

Ἀετὸς καταπὰς ἀπό τινος ὑψηλῆς πέτρας ἄρνα ἥρπασε· κολοιὸς δὲ τοῦτο θεασάμενος διὰ ζῆλον τοῦτον μιμήσασθαι ἠθέλησε· καὶ δὴ καθεὶς ἑαυτὸν μετὰ πολλοῦ ῥοίζου ἐπὶ κριὸν ἠνέχθῃ. Ἐμπαρέντων δὲ αὐτοῦ τῶν ὀνύχων τοῖς μάλλοις, ἐξαρθῆναι μὴ δυνάμενος ἐπτερύσσετο ἕως ὁ ποιμήν, τὸ γεγονὸς αἰσθόμενος, προσδραμὼν συνέλαβεν αὐτὸν καὶ περικόψας αὐτοῦ τὰ ὀξυπτερά, ὡς ἑσπέρα κατέλαβε, τοῖς ἑαυτοῦ παισὶν ἐκόμισε. Τῶν δὲ πυνθανομένων τί εἴη τὸ ὄρνεον, ἔφη· "Ὡς μὲν ἐγὼ σαφῶς οἶδα, κολοιός, ὡς δὲ αὐτὸς βούλεται, ἀετός."

Οὕτως ἡ πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἅμιλλα, πρὸς τῷ μηδὲν ἀνύειν, καὶ ἐπὶ συμφοραῖς προσκτᾶται γέλωτα.


Στα νέα Ελληνικά
Ο αετός εφόρμησε από έναν ψηλό βράχο και άρπαξε ένα αρνί· τον είδε μία καλοιακούδα και ζήλεψε, οπότε θέλησε να κάνει το ίδιο· ορμάει λοιπόν με πολλή φόρα σε ένα κριάρι. Έτσι, μπλέχτηκαν τα νύχια της καλοιακούδας στο μαλλί του κριαριού και δεν μπορούσε να φύγει και απεγνωσμένα αγωνιζόταν να πετάξει. Βλέπει την καλοιακούδα ο βοσκός, την πιάνει και της κόβει τα φτερά· και σαν βράδιασε, την έφερε στα παιδιά του στο σπίτι. Ρωτάνε τα παιδιά: τι πουλί είναι αυτό, μπαμπά; Τους απάντησε: "σύμφωνα με τη δική μου γνώση, είναι καλοιακούδα· σύμφωνα όμως με το δικό του μυαλό, είναι αετός!".

Αγγλικά / English

Caxton's translation (1484)
Of the Egle and of the rauen

None ought to take on hym self to doo a thynge / whiche is peryllous withoute he fele hym self strong ynough to doo hit / As reherceth this Fable / Of an Egle / whiche fleynge took a lambe / wherof the Rauen hadde grete enuye wherfor vpon another tyme as the sayd rauen sawe a grete herd of sheep / by his grete enuy & pryde & by his grete oultrage descended on them / and by suche fachon and manere smote a wether that his clowes abode to the flyes of hit / In soo moche that he coude not flee awey / The sheepherd thenne came and brake and toke his wynges from hym / And after bare hym to his children to playe them with / And demaunded of hym / what byrd he was / And the Rauen ansuerd to hym / I suppose to haue ben an Egle / And by my ouerwenynge I wende to haue take a lambe / as the egle dyd / but now I knowe wel that I am a Rauen /

wherfore the feble ought not in no wyse to compare hym self to the stronge / For somtyme when he supposeth to doo more than he may / he falleth in to grete dishonour / as hit appiereth by this present Fable / Of a Rauen / whiche supposed to haue ben as stronge as the egle

L'Estrange's translation (1692)
AN EAGLE AND A DAW

An Eagle made a stoop and a Lamb; truss’d it, and took it cleverly away with her. A mimical Daw, that saw this Exploit, would needs try the same Experiment upon a Ram: But his claws were so shackled in the Fleece with lugging to get him up, the Shepherd came in, and caught him, before he could clear himself; he clipt his Wings, and carried him home to his Children to play withal. They came gaping about him, and ask’d their Father what strange Bird that was? Why, says he, he’ll tell you himself that he’s an Eagle; but if you’ll take my word for’t; I know him to be a Daw.

THE MORAL. ‘Tis a high degree of Vanity and folly, for Men to take more upon them than they are able to go through withal; and the End of those Undertakings is only Mockery and Disappointment in the Conclusion.

Townsend's translation (1887)
The Eagle and the Jackdaw

An Eagle, flying down from his perch on a lofty rock, seized upon a lamb and carried him aloft in his talons. A Jackdaw, who witnessed the capture of the lamb, was stirred with envy and determined to emulate the strength and flight of the Eagle. He flew around with a great whir of his wings and settled upon a large ram, with the intention of carrying him off, but his claws became entangled in the ram's fleece and he was not able to release himself, although he fluttered with his feathers as much as he could. The shepherd, seeing what had happened, ran up and caught him. He at once clipped the Jackdaw's wings, and taking him home at night, gave him to his children. On their saying, "Father, what kind of bird is it?' he replied, "To my certain knowledge he is a Daw; but he would like you to think an Eagle."

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος

The Eagle and the Beetle / Ἀετὸς καὶ κάνθαρος

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Eagle and the Beetle / Ἀετὸς καὶ κάνθαρος

Ἀετὸς λαγωὸν ἐδίωκεν. ὁ δὲ ἐν ἐρημίᾳ τῶν βοηθησόντων ὑπάρχων, ὅν μόνον ὁ καιρὸς παρέσχε, κάνθαρον ἰδών, τοῦτον ἱκέτευεν. ὁ δὲ παραθαρσύνας αὐτόν, ὡς ἐγγὺς ἐλθόντα τὸν ἀετὸν ἐθεάσατο, παρεκάλει μὴ ἀπάγειν αὐτοῦ τον ἱκέτην. κἀκεῖνος ὑπεριδὼν τὴν μικρότητα ἐν ὄψει τοῦ κανθάρου τὸν λαγωὸν κατεθοινήσατο. ὁ δὲ ἀπ' ἐκείνου μνησικακῶν διετέλει παρατηρούμενος τοῦ ἀετοῦ τὰς καλιὰς καί, εἴ ποτε ἐκεῖνος ἔτικτε, μετάρσιος αἰρόμενος ἐκύλιε τὰ ὠὰ καὶ κατέασσε, μέχρις οὗ πανταχόθεν ἐλαυνόμενος ὁ ἀετὸς ἐπὶ τὸν Δία κατέφυγεν ( ἔστι δὲ τοῦ θεοῦ ἱερὸς ὁ ὄρνις ) καὶ αὐτοῦ ἐδεήθη τόπον αὐτῷ πρὸς νεοττοποιίαν ἀσφαλῆ παρασχεῖν. τοῦ δὲ Διὸς ἐν τοῖς ἐαυτοῦ κόλποις τίκτειν ἐπιτρέψαντος αὐτῷ, ὁ κάνθαρος τοῦτου ἑωρακώς, κόπρου σφαῖραν ποιήσας ἀνέπτη καὶ γενόμενος κατὰ τοὺς τοῦ Διὸς κόλπους ἐνταῦθα καθῆκεν. ὁ δὲ Ζεὺς ἀποσείσασθαι τὴν κόπρον βουλόμενος, ὡς διανέστη ἔλαθεν τὰ ὠὰ ἀποῤῥίψας. ἀπ' ἐκείνου τέ φασι περὶ ὃν καιρὸν οἱ κάνθαροι γίνονται μὴ νεοττεύειν τοὺς ἀετούς.

Ὁ λόγος διδάσκει μηδενὸς καταφρονεῖν, λογιζομένους ὅτι οὐδεὶς οὕτως ἐστὶν ἀδύνατος ὡς προπηλακισθεὶς μὴ δύνασθαί ποτε ἑαυτὸν ἐκδικῆσαι.

Στα νέα Ελληνικά
Ένας αετός καταδίωκε έναν λαγό. Ο δε λαγός, αφού δεν υπήρχε στην ερημιά κάποιος να τον βοηθήσει, είδε ένα σκαθάρι και το ικέτευε (να τον βοηθήσει). Το σκαθάρι, ενθαρρύνοντας τον λαγό, όταν είδε να πλησιάζει κοντά ο αετός, τον παρακάλεσε να μην αρπάξει τον ικέτη* του. Εκείνος όμως, περιφρονώντας την μικρή όψη του σκαθαριού, θανάτωσε τον λαγό.
Το δε σκαθάρι από εκείνο το συμβάν έτρεφε μνησικακία για τον αετό και, παρατηρώντας την φωλιά του, όποτε εκείνος γεννούσε αυγά, αυτό τα ανασήκωνε, τα κυλούσε και τα κατέστρεφε. Ώσπου ο αετός, αφού πήγε σε κάθε σημείο (και δεν κατάφερε να γλιτώσει τα αυγά του από το σκαθάρι), κατέφυγε στον Δία - ο αετός είναι άλλωστε ιερό πτηνό του θεού - και τον παρακάλεσε να του παράσχει έναν τόπο για ασφαλή νεοσσοποιία. Ο Δίας επέτρεψε στον αετό να αφήσει τα αυγά στην αγκαλιά του αλλά το σκαθάρι το είδε, έφτιαξε μία σφαίρα από κοπριά και την έριξε στην αγκαλιά του Δία, ο οποίος θέλοντας να πετάξει από πάνω του την κοπριά, πέταξε και τα αυγά του αετού.
Από εκείνο το συμβάν, οι αετοί δεν γεννούν τα αυγά τους στην εποχή των σκαθαριών.
Ο λόγος διδάσκει ότι δεν πρέπει να περιφρονούμε κάποιον, νομίζοντας ότι επειδή είναι αδύνατος, δεν θα μπορέσει ποτέ να εκδικηθεί.

(*) Εδώ πρέπει να σημειώσουμε πόσο ιερός ήταν για τους αρχαίους Έλληνες ο θεσμός της ικεσίας. Ικέτης λεγόταν εκείνος που για να σωθεί κατέφευγε σε έναν ναό, ή βωμό, ή άγαλμα θεού, ή οτιδήποτε ιερό· κανείς ποτέ δέν είχε δικαίωμα να βλάψει έναν ικέτη. Εδώ ακόμη και το σκαθάρι γίνεται ιερό αφού φιλοξενεί και υπόσχεται προστασία στο λαγό. Τόσο ιερός ήταν για τους αρχαίους ο θεσμός της ικεσίας.

Αγγλικά / English

As he was being chased by an eagle, the hare ran to the dung beetle, begging the beetle to save him. The beetle implored the eagle to respect the hare's asylum, solemnly compelling him by the sacred name of Zeus and pleading with the eagle not to disregard him simply because of his small size. But the eagle brushed the beetle aside with a flick of his wing and grabbed the hare, tearing him to pieces and devouring him. The beetle was enraged and flew off together with the eagle to find the nest in which the eagle kept his eggs. After the eagle was gone, the beetle smashed all the eggs. When the eagle came back, he was dreadfully upset and looked for the creature who had smashed the eggs, intending to tear him to pieces. When it was time for the eagle to nest again, he put his eggs in an even higher place, but the beetle flew all the way up to the nest, smashed the eggs, and went away. The eagle grieved for his little ones and said that this must be the result of some angry plot of Zeus to exterminate the eagle race. When the next season came, the eagle did not feel secure keeping the eggs in his nest and instead went up to Olympus and placed the eggs in Zeus's lap. The eagle said to Zeus, 'Twice my eggs have been destroyed; this time, I am leaving them here under your protection.' When the beetle found out what the eagle had done, he stuffed himself with dung and went straight up to Zeus and flew right into his face. At the sight of this filthy creature, Zeus was startled and leaped to his feet, forgetting that he held the eagle's eggs inside his lap. As a result, the eggs were broken once again. Zeus then learned of the wrong that had been done to the beetle, and when the eagle returned, Zeus said to him, 'It is only right that you have lost your little ones, since you mistreated the beetle!' The beetle said, 'The eagle treated me badly, but he also acted very impiously towards you, O Zeus! The eagle did not fear to violate your sacred name, and he killed the one who had taken refuge with me. I will not cease until I have punished the eagle completely!' Zeus did not want the race of eagles to be wiped out, so he urged the beetle to relent. When his efforts to persuade the beetle failed, Zeus changed the breeding season of the eagles, so that it would take place at a time when the beetles were not found above ground.

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος

The Eagle and the Fox / Αετός και αλώπηξ

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Eagle and the Fox / Αετός και αλώπηξ

Ἀετὸς καὶ ἀλώπηξ φιλίαν πρὸς ἀλλήλους ποιησάμενοι πλησίον ἑαυτῶν οἰκεῖν διέγνωσαν, βεβαίωσιν φιλίας τὴν συνήθειαν ποιούμενοι. Καὶ δὴ ὁ μὲν ἀναβὰς ἐπί τι περίμηκες δένδρον ἐνεοττοποιήσατο· ἡ δὲ εἰσελθοῦσα εἰς τὸν ὑποκείμενον θάμνον ἔτεκεν. Ἐξελθούσης δὲ αὐτῆς ποτε ἐπὶ νομήν, ὁ ἀετός, ἀπορῶν τροφῆς, καταπτὰς εἰς τὸν θάμνον καὶ τὰ γενήματα ἀναρπάσας, μετὰ τῶν ἑαυτοῦ νεοττῶν κατεθοινήσατο. Ἡ δὲ ἀλώπηξ ἐπανελθοῦσα, ὡς ἔγνω τὸ πραχθέν, οὐ τοσοῦτον ἐπὶ τῷ τῶν νεοττῶν θανάτῳ ἐλυπήθη ὅσον ἐπὶ τῇ ἀμύνῃ· χερσαία γὰρ οὖσα πετεινὸν διώκειν ἠδυνάτει. Διόπερ πόῤῥωθεν στᾶσα, ὃ μόνον τοῖς ἀδυνάτοις καὶ ἀσθενέσιν ὑπολείπεται, τῷ ἐχθρῷ κατηρᾶτο. Συνέβη δ' αὐτῷ τῆς εἰς τὴν φιλίαν ἀσεβείας οὐκ εἰς μακρὰν δίκην ὑποσχεῖν· θυόντων γάρ τινων αἶγα ἐπ' ἀγροῦ, καταπτὰς ἀπὸ τοῦ βωμοῦ σπλάγχνον ἔμπυρον ἀνήνεγκεν· οὗ κομισθέντος ἐπὶ τὴν καλιάν, σφοδρὸς ἐμπεσὼν ἄνεμος ἐκ λεπτοῦ καὶ παλαιοῦ κάρφους λαμπρὰν φλόγα ἀνῆψε. Καὶ διὰ τοῦτο καταφλεχθέντες οἱ νεοττοὶ καὶ γὰρ ἦσαν ἔτι ἀτελεῖς οἱ πτηνοί ἐπὶ τὴν γῆν κατέπεσον. Καὶ ἡ ἀλώπηξ προσδραμοῦσα ἐν ὄψει τοῦ ἀετοῦ πάντας αὐτοὺς κατέφαγεν.

Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ φιλίαν παρασπονδοῦντες, κἂν τὴν τῶν ἠδικημένων ἐκφύγωσι κόλασιν δι' ἀσθένειαν, ἀλλ' οὖν γε τὴν ἐκ θεοῦ τιμωρίαν οὐ διακρούονται.


Στα νέα Ελληνικά
Μια αλεπού και ένας αετός κατοικούσαν κοντά κοντά, και σκέφτηκαν να συνάψουν επίσημη συμμαχία, όπως έκαμναν οι άνθρωποι με όρκο, για να βοηθά ο ένας τον άλλο. Αφού λοιπόν συνήψαν επίσημα φιλία, ο αετός έκανε φωλιά πάνω σε ένα δέντρο, και στο ίδιο δέντρο από κάτω σε έναν θάμνο μέσα η αλεπού έκανε τη δική της φωλιά, και ζούσαν μαζί ως φίλοι ο αετός με την αλεπού. Μια φορά, ο αετός δεν είχε κάτι άλλο να φάει, οπότε άρπαξε τα νεογέννητα αλεπουδάκια και τα έφαγε μαζί με τα αετόπουλά του. Η αλεπού εκείνη την ώρα έλειπε ψάχνοντας για τροφή· επέστρεψε, και τι να δει, έλειπαν τα αλεπουδάκια. Κατάλαβε τι συνέβη: ο αετός αντί να τα προστατέψει, τα έφαγε. Δεν μπορούσε όμως να κάνει τίποτα, παρα μόνο πήγε στάθηκε μακριά και καταράστηκε τον αετό. Λίγο αργότερα συνέβη το εξής: κάπου σε έναν αγρό θυσιάζαν μια κατσίκα· οι αρχαίοι στις θυσίες τους προσέφεραν κάποια καλά κομμάτια απο το κρέας των θυσιαζόμενων ζώων στη φωτιά να αποτεφρωθούν, έτσι να τα φάει η φωτιά και μέσω της φωτιάς η τιμώμενη θεότητα. Αυτά τα κομμάτια που δίνονταν στη φωτιά λεγονταν στα αρχαία θυηλαί. Μιά θυηλή λοιπόν που καιγόταν άρπαξε ο αετός, δεν είχε καεί ακόμα, αλλά σε κάποιο μέρος του κρέατος υπέβοσκε φωτιά. Φέρνει ο αετός αυτό το κομμάτι στη φωλιά του να το φάει με τα αετόπουλά του. Από τη φωτιά όμως που υπέβοσκε στο κρέας, φύσηξε ένας δυνατός άνεμος και απλώθηκε η φωτιά στα φρύγανα και ξερόκλαδα της φωλιάς, η οποία κάηκε και τα αετοπουλάκια, απτέρωτα ακόμη, πέσανε στη γη, τα άρπαξε τότε η αλεπού και τα έφαγε μπροστά στα μάτια του αετού.

Πολλές φορές βλέπουμε ότι ο αδύνατος δεν μπορεί να υπερασπισθεί το δίκιο του, ωστόσο η δίκαιη κατάρα του εισακούεται.

Αγγλικά / English

An Eagle and a Fox formed an intimate friendship and decided to live near each other. The Eagle built her nest in the branches of a tall tree, while the Fox crept into the underwood and there produced her young. Not long after they had agreed upon this plan, the Eagle, being in want of provision for her young ones, swooped down while the Fox was out, seized upon one of the little cubs, and feasted herself and her brood. The Fox on her return, discovered what had happened, but was less grieved for the death of her young than for her inability to avenge them. A just retribution, however, quickly fell upon the Eagle. While hovering near an altar, on which some villagers were sacrificing a goat, she suddenly seized a piece of the flesh, and carried it, along with a burning cinder, to her nest. A strong breeze soon fanned the spark into a flame, and the eaglets, as yet unfledged and helpless, were roasted in their nest and dropped down dead at the bottom of the tree. There, in the sight of the Eagle, the Fox gobbled them up.

Caxton's translation (1484)
Of the Egle and of the foxe

How the puyssaunt & myghty must doubte the feble Esope reherceth to vs suche a fable / Ther was an Egle whiche came ther as yong foxes were / and took awey one of them / and gaf hit to his yonge egles to fede them with The foxe wente after hym & praid hym to restore and gyue hym ageyne his yong foxe / And the Egle sayd that he wold not / For he was ouer hym lord and maister / And thenne the foxe fulle of shrewdnes and of malyce beganne to put to gyder grete habondaunce of strawe round aboute the tree / where vpon the egle and his yonge were in theyr nest / and kyndeled it with fyre / And whan the smoke and the flambe began to ryse vpward / the Egle ferdfulle and doubtyng the dethe of her lytylle egles restored ageyne the yonge foxe to his moder

This fable sheweth vs / how the myghty men oughte not to lette in ony thynge the smale folke / For the lytyll ryght ofte may lette and trouble the grete.

L'Estrange's translation (1692)
AN EAGLE AND A FOX

There was a Bargain struck up betwixt an Eagle and a Fox to be wonderful good Neighbours and Friends. The one took up in a Thicket of Brushwood, and the other timber’d upon a Tree hard by. The Eagle one day when the Fox was abroad a foraging, fell into his Quarters, and carried away a whole Litter of Cubs at a Swoop. The Fox came time enough back to see the Eagle upon the Wing with her Prey in the Foot, and to send many a heavy Curse after her; but there was no overtaking her. It happen’d in a very short time after this, upon the sacrificing of a Goat, that the same Eagle made a swoop at a Piece of Flesh upon the Altar, and she took it away to her Young: But some live Coals it seems that stuck to’t, set the Nest on Fire. The Birds were not as yet fledged enough to shift for themselves, but upon sprawling and struggling to get clear of the Flame, down they tumbled, half-roasted, into the very Mouth of the Fox, that stood gaping under the Tree to see the End on’t: So that the Fox had the Satisfaction at last of devouring the Children of her Enemy in the very sight of the Dam.

THE MORAL. God reserves to himself the Punishment of faithless and oppressing Governors, and the vindication of his own Worship and Altars.

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος

The Seller of Images / Αγαλματοπώλης

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Seller of Images / Αγαλματοπώλης

Ξύλινόν τις Ἑρμῆν κατασκευάσας καὶ προσενεγκών εἰς ἀγορὰν ἐπώλει: μηδενὸς δὲ ὠνητοῦ προσιόντος, ἐκκαλέσασθαί τινας βουλόμενος, ἐβόα ὡς ἀγαθοποιὸν δαίμονα καὶ κέρδους δωρητικὸν πιπράσκει. Τῶν δὲ παρατυχόντων τινὸς εἰπόντος πρὸς αὐτόν: "Ὦ οὗτος, καὶ τί τοῦτον τοιοῦτον ὄντα πωλεῖς, δέον τῶν παρ' αὐτοῦ ὠφελειῶν ἀπολαύειν;" ἀπεκρίνατο ὅτι ἐγὼ μὲν ταχείας ὠφελείας τινὸς δέομαι, αὐτὸς δὲ βραδέως εἴωθε τὰ κέρδη περιποιεῖν.

Πρὸς ἄνδρα αἰσχροκερδῆ μηδὲ θεῶν πεφροντικότα ὁ λόγος εὔκαιρος.

Στα νέα Ελληνικά / Greek

Ένας αγαλματοπώλης κατασκεύασε έναν ξύλινο Ερμή και τον πουλούσε προσφέροντάς τον στην αγορά. Καθώς δεν προσέγγιζε αγοραστής και καθώς ήθελε να προσελκύσει κάποιους, φώναζε πως ο θεός αυτός είναι αγαθοποιός και φέρνει κέρδος. Σε κάποιον από τους παρισταμένους που είπε προς αυτόν: "κι αν είναι έτσι εσύ γιατί τον πουλάς, αντί να απολαύσεις τα ωφέλη του για σένα;" ο αγαλματοποιός απάντησε ότι εγώ χρειάζομαι τα ωφέλη άμεσα, ενώ αυτός φέρνει τα κέρδη μακροπρόθεσμα.
(Ο λόγος δηλώνει ότι) άνθρωπος αισχροκερδής που δεν φροντίζει ούτε για τους θεούς έχει εύκαιρο τον αντίλογο.

Αγγλικά / English

A certain man made a wooden image of Mercury and offered it for sale. When no one appeared willing to buy it, in order to attract purchasers, he cried out that he had the statue to sell of a benefactor who bestowed wealth and helped to heap up riches. One of the bystanders said to him, "My good fellow, why do you sell him, being such a one as you describe, when you may yourself enjoy the good things he has to give?" "Why," he replied, "I am in need of immediate help, and he is wont to give his good gifts very slowly."

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος

The Goods and the Ills / Ἀγαθὰ καὶ κακά

Mythology

Ancient Greek Bibliography | Persons | Aesop | Aesop's Texts

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

The Goods and the Ills / Ἀγαθὰ καὶ κακά

Ὑπὸ τῶν κακῶν τὰ ἀγαθὰ ἐδιώχθη ὡς ἀσθενῆ ὄντα: εἰς οὐρανὸν δὲ ἀνῆλθεν. Τὰ δὲ ἀγαθὰ ἠρώτησαν τὸν Δία πῶς εἶναι μετ'ἀνθρώπων. Ὁ δὲ εἶπεν μὴ μετ' ἀλλήλων πάντα, ἓν δὲ καθ' ἓν τοῖς ἀνθρώποις ἐπέρχεσθαι. Διὰ τοῦτο τὰ μὲν κακὰ συνεχῆ τοῖς ἀνθρώποις, ὡς πλησίον ὄντα, ἐπέρχεται, τὰ δὲ ἀγαθὰ βράδιον, ἐξ οὐρανοῦ κατιόντα.

Ὅτι ἀγαθῶν μὲν οὐδεὶς ταχέως ἐπιτυγχάνει, ὑπὸ δὲ τῶν κακῶν ἕκαστος καθ' ἑκάστην πλήττεται.

Στα νέα Ελληνικά / Greek

Τα αγαθά, όντας αδύναμα, εκδιώχθηκαν από τα κακά και ανέβηκαν στον ουρανό. Εκεί ρώτησαν τον Δία πώς θα βρεθούν πάλι μαζί με τους ανθρώπους. Ο δέ Δίας είπε "όχι όλα μαζί, αλλά ένα κάθε φορά, θα κατεβαίνετε στους ανθρώπους". Γι αυτόν τον λόγο τα μεν κακά έρχονται συνεχώς στους ανθρώπους επειδή είναι κοντά τους, τα δέ αγαθά αργούν, επειδή κατεβαίνουν από τον ουρανό.

(Ο λόγος δηλώνει) ότι τα αγαθά ουδείς τα επιτυγχάνει ταχέως, ωστόσο ο καθένας μας πλήττεται καθημερινά από τα κακά.

Αγγλικά / English

All the Goods were once driven out by the Ills from that common share which they each had in the affairs of mankind; for the Ills by reason of their numbers had prevailed to possess the earth. The Goods wafted themselves to heaven and asked for a righteous vengeance on their persecutors. They entreated Jupiter that they might no longer be associated with the Ills, as they had nothing in common and could not live together, but were engaged in unceasing warfare; and that an indissoluble law might be laid down for their future protection. Jupiter granted their request and decreed that henceforth the Ills should visit the earth in company with each other, but that the Goods should one by one enter the habitations of men. Hence it arises that Ills abound, for they come not one by one, but in troops, and by no means singly: while the Goods proceed from Jupiter, and are given, not alike to all, but singly, and separately; and one by one to those who are able to discern them.

Aesop's Fables / Αισώπου Μύθοι

Previous / Προηγούμενος - Next / Επόμενος