MythologyMythologyDocumentariesFestivalspersonswarsBeutiful HellasArtFun
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Failaka Island. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Failaka Island. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

8.1.17

Ίκαρος - Φυλάκιο, Κουβέιτ

Ίκαρος είναι μια αρχαία ελληνική πόλη στην Failaka στον Περσικό Κόλπο.



Failaka Island είναι ένα νησί του Κουβέιτ στον Περσικό Κόλπο. Το νησί είναι 20 χλμ από την ακτή της πόλης του Κουβέιτ στον Περσικό Κόλπο.
Το όνομα "Failaka" προέρχεται από την αρχαία ελληνική φυλάκιο (ν) - Φυλάκιο (ιδ) «προκεχωρημένο φυλάκιο».

Ιστορία
Το νησί αναφέρεται για πρώτη φορά από τον 'Ελληνα γεωγράφο Στράβων (δ. 25 μ.Χ).
Αεροφωτογραφία της Ικάρου
Οι Έλληνες την πρώτη φορά εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Al-Khazna Hill στο νησί. το 600 π.Χ. 

Οι Έλληνες χτίσαν ένα φυλάκιο στο νησί κατά τη διάρκεια της κατάκτησης της Ασίας από τον του Μ. Αλέξανδρο (336-323 π.Χ.), Ίκαρος ονομάζεται λόγω του ότι το σχήμα της μοιάζει με εκείνο της Ικαρίας, το νησί του Αιγαίου με παρόμοιο σχήμα, το οποίο πήρε το όνομά του Ίκαρου.


Ερείπια του οικισμού περιλαμβάνουν του μεγάλου ελληνιστικού φρουρίου και δύο ελληνικών ναών. Μπορεί να ήταν μια θέση εμπορικών συναλλαγών του βασιλείου της Χαρακηνής.
Ελληνικά ερείπια Ίκαρος (Νησί Failaka, Κουβέιτ).



Το 2000 π.Χ., Μεσοποτάμιοι εγκαταστάθηκαν στην Failaka τουλάχιστον έναν αιώνα πριν από τον πολιτισμό Dilmun.
Ξεκινώντας από την 3η χιλιετία π.Χ., το νησί Failaka ανήκε στον πολιτισμό Dilmun. (από περίπου το 3000 π.Χ.), Failaka ήταν γνωστή ως «Agarum", η γη του Enzak, ενός μεγάλου θεού του πολιτισμού Dilmun σύμφωνα με  κείμενα Σουμερίων σφηνοειδούς γραφής που βρέθηκαν στο νησί.
Μετά τον πολιτισμό Dilmun, το νησί κατοικήθηκε από τους Κασσίτες της Μεσοποταμίας, και ήταν επισήμως υπό τον έλεγχο της δυναστείας των Κασσιτών της Βαβυλώνας.
Μελέτες δείχνουν ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης στο νησί που χρονολογούνται  από τα τέλη της 3ης χιλιετίας π.Χ., και εκτείνονται μέχρι τον 20ο αιώνα μ.Χ.
Πολλά από τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο νησί συνδέονται με τους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας αλλά δείχνουν ότι το νησί σταδιακά συντάσσεται στον πολιτισμό που βασίζεται στην Ελληνιστική Αντιόχεια.


Οι αρχαίοι Έλληνες ξανα-αποίκισαν το νησί κατά την κυριαρχία του Μεγάλου Αλεξάνδρου  το 331 π.Χ. ή κατά την περίοδο 324/3 π.Χ.

«Ίκαρος» ήταν επίσης το όνομα μιάς εξέχοντος πόλης που βρίσκεται στο νησί. Ερείπια του οικισμού περιλαμβάνουν ένα μεγάλο ελληνιστικό φρούριο και δύο ελληνικούς ναούς.
Historic coins from Failaka Island



Το 127 π.Χ., το βασίλειο της Χαρακηνής ιδρύθηκε γύρω από τον κόλπο του Κουβέιτ κοντά στο νησί Failaka. Η Χαρακηνή περιλάμβανε την νότια Μεσοποταμία, συμπεριλαμβανομένου του νησιού Failaka..



Ένας χριστιανικός οικισμός άκμασε στο νησί από τον 5ο αιώνα μέχρι τον 9ο αιώνα. Οι ανασκαφές έχουν αποκαλύψει διάφορα αγροκτήματα, χωριά και δύο μεγάλες εκκλησίες που χρονολογούνται από τον 5ο και 6ο αιώνα. Οι αρχαιολόγοι κάνουν εκσκαφή στις γύρω περιοχές για να κατανοήσουν την έκταση του οικισμού που άνθισε τον όγδοο και ένατο αιώνα μ.Χ. Οι μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τα χωριά τελικά εγκαταλείφθηκαν. Ερείπια εκκλησιών της βυζαντινής εποχής στο Al-Qusur στην Failaka. Η Κεραμική στο χώρο μπορεί να χρονολογηθεί ήδη από το πρώτο μισό του 7ου αιώνα μέχρι τον 9ο αιώνα.




Μετά από σχετικές ενέργειες της Πρεσβείας της Ελλάδας στο Κουβέιτ και πρόσκληση που απηύθυνε το Εθνικό Συμβούλιο του Κουβέιτ για τον Πολιτισμό, τις Τέχνες και τα Γράμματα, το Τμήμα Ελληνικών και Ξένων Επιστημονικών Ιδρυμάτων, Οργανισμών και Διεθνών Θεμάτων της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων εισηγήθηκε την πραγματοποίηση αρχαιολογικής αποστολής και την υπογραφή συμφωνίας επιστημονικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και του Εμιράτου του Κουβέιτ.
Η σχετική συμφωνία υπογράφηκε στις 25 Ιουλίου του 2007, στο Κουβέιτ, από τον υποφαινόμενο και τον Γενικό Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του Εμιράτου του Κουβέιτ για τον Πολιτισμό, τις Τέχνες και τα Γράμματα κ. Μπαμπέρ Εσέι Αλ Ρίφαε και προβλέπει:
· Την ανασκαφή από Έλληνες Αρχαιολόγους της αρχαίας πόλης Ίκαρος που βρίσκεται στο νησί Φαϊλάκα.
· Τη δημοσίευση από τους Έλληνες επιστήμονες των ευρημάτων.
· Την επίβλεψη-οργάνωση από Έλληνες ειδικούς του έργου της συντήρησης των αρχαιοτήτων στον αρχαιολογικό χώρο, αλλά και στο Μουσείο του Κουβέιτ.
· Τη στερέωση, προστασία, οργάνωση και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της Ικάρου.
· Την ευρύτερη συνεργασία των δυο χωρών σε θέματα διαχείρισης, προστασίας, ανάδειξης και προβολής των αρχαιοτήτων.

Διευθύντρια της ελληνικής αποστολής είναι η δρ. Αγγελική Κοτταρίδη, αρχαιολόγος του Υπουργείου Πολιτισμού, που υπηρετεί στη ΙΖ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, υπεύθυνη του αρχαιολογικού χώρου και του Μουσείου των Αιγών στη Βεργίνα και αναπληρωτής διευθυντής ο δρ. Παναγιώτης Χατζηδάκης, αρχαιολόγος του Υπουργείου Πολιτισμού, υπεύθυνος του αρχαιολογικού χώρου και του Μουσείου της Δήλου.
Το νησί Φαϊλάκα δεν έχει ρίζα αραβική και πιθανότατα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «φυλακαί – φυλάκιον», βρίσκεται στον Κόλπο του Κουβέιτ σε απόσταση 12 έως 16 χιλιόμετρα από την ακτή και έχει έκταση περίπου 24 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Το 1990 οι Ιρακινοί εισβολείς εκδίωξαν όλους τους κατοίκους και μετέτρεψαν το νησί σε στρατιωτική ζώνη. Το 1991 η Κυβέρνηση του Εμιράτου του Κουβέιτ εγκατέστησε τους κατοίκους της Φαϊλάκα στην ηπειρωτική χώρα και τους αποζημίωσε για τις περιουσίες τους. Η σύγχρονη πόλη της Φαϊλάκα, ο οικισμός θα έλεγα καλύτερα, είναι σήμερα έρημη. Όλα τα κτήρια ανήκουν στο κράτος και δεν υπάρχουν ιδιοκτησίες ή μόνιμοι κάτοικοι.
Στο νησί έχει εντοπιστεί και εν μέρει ανασκαφεί ελληνική αποικία, που ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και συγκεκριμένα συνδέεται με τον πλου του Νεάρχου, του Ναυάρχου του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την κεντρική - νότια Ασία, δυτικά, όπου στον πλου αυτό ιδρύθηκε η συγκεκριμένη αποικία.
Έχει αποκαλυφθεί μικρό μέρος της πόλης, καθώς και ναός της Άρτεμης. Στις ανασκαφές βρέθηκαν πολλά ελληνικά νομίσματα και επιγραφές, ειδώλια και αγγεία. Το σημαντικότερο εύρημα είναι η λεγόμενη επιγραφή της Ικάρου, η οποία αποτελείται από 43 στίχους, στην ελληνική γλώσσα φυσικά και υπήρξε καθοριστική τόσο για την ταύτιση του νησιού με την Ίκαρο, που αναφέρεται από τον Στράβωνα και τον Αρριανό, όσο και για τη χρονολόγηση της πόλης.
Η ένθερμη υποδοχή και φιλοξενία που επιδίωξε η κουβεϊτιανή πλευρά στην ελληνική αποστολή αντικατοπτρίζει το ενδιαφέρον των Κουβεϊτιανών Αρχών για την παρουσία της ελληνικής αποστολής στη νήσο Φαϊλάκα. Θα ήθελα αυτό να το εκφράσω έτσι και εκτός κειμένου, ότι υπήρξε ένα πολύ θερμό κλίμα από πλευράς των Κουβεϊτιανών.
Θα ήθελα να εκφράσω και δημόσια εδώ τις ευχαριστίες μου για την άποψη συμπεριφορά τους, το θερμό κλίμα φιλοξενίας που ξεπερνούσε τα όρια της τυπικότητας και την πραγματικά πολύ φιλική διάθεση την οποία αντιμετωπίσαμε και η οποία δείχνει κι ένα πλαίσιο πολύ καλών σχέσεων της χώρας μας με τον αραβικό κόσμο σ’ αυτή την πολύ ευαίσθητη περιοχή.
Οι Αρχές του Κουβέιτ εξέφρασαν την επιθυμία, πέρα από τη βοήθεια που θα μπορούσε να παράσχει μια ελληνική αποστολή στην ανασκαφή και στη συντήρηση των αρχαιοτήτων, να συμβάλει η ελληνική πλευρά στις προσπάθειές τους και η εγγραφή της νήσου Φαϊλάκα στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Στη Φαϊλάκα έχουν δραστηριοποιηθεί μέχρι το 2006 οι εξής αποστολές. Αρχαιολογική αποστολή της Δανίας από το 1957 έως το 1963. Αρχαιολογική αποστολή Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, 1973, από το Πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς. Αρχαιολογική αποστολή Ιταλίας το 1976. Αρχαιολογική αποστολή Γαλλίας, 1983 - ΄89, 1999 – 2001 – 2002 και 2004. Μάλιστα η γαλλική αρχαιολογική αποστολή είχε άμεση σχέση με την πόλη τη συγκεκριμένη την ελληνιστική. Αραβική αποστολή το 2001. Αρχαιολογική συνεργασία Κουβέιτ – Σλοβακίας 2004 – 2006 και αρχαιολογική ομάδα του Κουβέιτ, η οποία φυσικά δρα στο πλαίσιο της χώρας της.
Η συμφωνία που υπογράφηκε με το Κουβέιτ είναι μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος συνεργασίας του Υπουργείου Πολιτισμού με τον αραβικό κόσμο, το οποίο βρίσκεται ήδη στο στάδιο της υλοποίησης. Στο πλαίσιο αυτό έχουν ήδη δραστηριοποιηθεί αρχαιολογικές αποστολές ελληνικών Πανεπιστημίων στην Ιορδανία, το Ομάν και τη Συρία, ενώ στις 25 Απριλίου του 2005 υπογράφηκε διμερής μορφωτική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Πακιστάν. Τότε είχα μεταβεί για το σκοπό αυτό στο Ισλαμαμπάντ.
Στις 17/7/2006 υπογράφηκε η ανανέωση του μορφωτικού προγράμματος Ελλάδος – Ιορδανίας για τα έτη 2006 – 2008, που προωθεί τη μελέτη της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς της κάθε χώρας.
2005 με 2007 είναι σε ισχύ το νέο μορφωτικό πρόγραμμα Ελλάδας – Πακιστάν. Προβλέπει, έπειτα από πρόταση της αρμόδιας Υπηρεσίας του Υπουργείου προς τη Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων, ανταλλαγές δυο - τριών αρχαιολόγων και ενός συντηρητή για 15 ημέρες, ανταλλαγές εκδόσεων αρχαιολογικού περιεχομένου και συνεργασία σε θέματα αρχαιολογικής έρευνας αρχαίων μνημείων και ιδιαίτερα τη στενή συνεργασία των Υπηρεσιών των δυο χωρών με στόχο την κοινή ανασκαφική έρευνα.
Η νήσος Φαϊλάκα είναι ένας χώρος – σύνοψη, όπου συνοψίζει πολλές ενδιαφέρουσες αρχαιολογικά εποχές. Υπάρχει προϊστορικός πολιτισμός και εγκαταστάσεις, ελληνιστικός, πρωτοβυζαντινός, ένα μοναστήρι της αίρεσης των Νεστοριανών, που είναι στο κέντρο του νησιού, υπάρχουν ισλαμικά μνημεία και νεώτερα.
Το γεγονός ότι το νησί δεν κατοικείται είναι επίσης ενδιαφέρον. Οι Αρχές του Κουβέιτ έχουν σχέδια για την αρχαιολογική ανάδειξη και ταυτόχρονα την τουριστική αξιοποίηση του νησιού. Υπάρχει εκεί ένα πρότυπο, παραδοσιακό χωριό, με κατασκευές αντιγράφων κατά το πρότυπο του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων ή παραλαβών αυτών.

Σαφώς η ελληνική πλευρά με την εμπειρία της και την τεχνογνωσία της μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ανάδειξη της ελληνιστικής θέσης στη νήσο Φαϊλάκα, που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μας, γιατί είναι κάτι που ίδρυσαν οι Μακεδόνες και άλλοι Έλληνες του εκστρατευτικού σώματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου που ήταν με τον Νέαρχο. Είναι μια πολύ στρατηγική περιοχή.

Είναι σαφείς οι περιγραφές εκεί στον ιερό του χώρου της Αρτέμιδος και τα χαράγματα ελληνικών ονομάτων και ήταν έκδηλη η συγκίνησή μας που βρεθήκαμε εκεί. Γίναμε δέκτες της πολιτιστικής καταστροφής που προκάλεσε η ιρακινή εισβολή στο Κουβέιτ, η οποία έθιξε και την επιγραφή του Ικάρου, ευτυχώς ήταν εκεί η αποστολή και έγινε η ψηφιακή αναπαραγωγή της επιγραφής. Επίσης έθιξε το αρχαιολογικό Μουσείο του Κουβέιτ κι άλλες θέσεις πολιτιστικού ενδιαφέροντος.

Από κουβεϊτιανής πλευράς ο αρμόδιος αρχαιολόγος ο Δρ. Σαχάβ ήταν πολύ φιλόξενος και πολύ κατατοπιστικός και προμηνύεται ένα πολύ καλό κλίμα συνεργασίας.

Εκεί δόθηκε από τον υποφαινόμενο και συνέντευξη στην αγγλόφωνη εφημερίδα του Κουβέιτ «Morning Star» μια από τις ερωτήσεις ήταν «πόσο κεντρική για μας είναι η θέση αυτή» και είπα ότι «μπορούμε να το δούμε το θέμα σε επάλληλους κύκλους δεν είναι βέβαια στην καρδιά της σημασίας του ελληνιστικού κόσμου, δεν είναι δηλαδή της σημασίας των Αιγών ή της Πέλλας ή άλλων κορυφαίου ενδιαφέροντος σημείων του ελληνιστικού κόσμου, αλλά είναι ένα πολύ σημαντικό περιφερειακό εύρημα, που πλουτίζει τη γνώση μας για την ελληνική παρουσία στην περιοχή».

Τονίζει μια άλλη διάσταση της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα έλεγα δείχνει μια μακραίωνη ιστορία καλών σχέσεων των Ελλήνων με τους κατοίκους των περιοχών αυτών που συνεχίζεται σε ένα πλαίσιο μέσω της βυζαντινής περιόδου και της νεότερης ιστορίας με τον αραβικό κόσμο γενικά.



Source/Photography/Bibliography

J. Hansamans, Charax and the Karkhen, Iranica Antiquitua 7 (1967) page 21-58
George Fadlo Hourani, John Carswell, Arab Seafaring: In the Indian Ocean in Ancient and Early Medieval Times Princeton University Press,page 131
H.E. Mathiesen et al., Ikaros: The Hellenistic Settlements, 4 vols. (Copenhagen, 1982-1989).
C. Roueché and S. Sherwin-White, ‘Some aspects of the Seleucid Empire: The Greek inscriptions from Failaka in the Persian Gulf’ Chiron 15 (1985) 1-39.
Sa'ad and Sae'ed Area in Failaka Island
Archaeological Institute of the Slovak Academy of Sciences
Courtesy Kuwaiti-Italian Mission
Υπουργείο πολιτισμού Ελλάδος
J. Naveh, 'The inscriptions from Failaka and the lapidary Aramaic script' Bulletin of the American Schools of Oriental Research 297 (1995) 1-4.

7.1.17

Ikaros - Failaka Island, Kuwait

Ikaros is an ancient Greek city on Failaka Island, in the Persian Gulf.



Failaka Island is a Kuwaiti Island in the Persian Gulf. The island is 20 km off the coast of Kuwait City in the Persian Gulf.
The name "Failaka" is thought to be derived from the ancient Greek φυλάκιο(ν) - fylakio(n) "outpost".

History
The Island was first mentioned by Greek geographer Strabo (d. 25 CE). 
Aerial view of Ikaros
The Hellenes setteled in Al-Khazna Hill area on Failaka Island. BC 600 

The Greek, who had built an outpost on the island during Alexander’s conquest of Asia (336-323 BCE), called it Ikaros since its shape resembles that of Ikaria, an island in the Aegean Sea with just a similar shape, which is named after Ikaros, who, according to legend, fell upon it when the wax with which his wings had been fastened melted in the sun.


Remains of the settlement include a large Hellenistic fort and two Greek temples. It may have been a trading post (emporion) of the kingdom of Characene.
 Greek ruins on Ikaros (Failaka Island, Kuwait)



In 2000 B.C., Mesopotamians settled in Failaka at least a century before the Dilmun civilization.
Starting in the 3rd millennium BC, Failaka belonged to the Dilmun civilization. During the Dilmun era (from ca. 3000 BC), Failaka was known as "Agarum", the land of Enzak, a great god in the Dilmun civilization according to Sumerian cuneiform texts found on the island.
After the Dilmun civilization, Failaka was inhabited by the Kassites of Mesopotamia, and was formally under the control of the Kassite dynasty of Babylon.
Ikaros,Failaka, Fylakio, Kuwait

Studies indicate traces of human settlement can be found on Failaka dating back to as early as the end of the 3rd millennium BC, and extending until the 20th century AD.
Many of the artifacts found in Falaika are linked to Mesopotamian civilizations and seem to show that Failaka was gradually drawn toward the civilization based in Antioch.



At some point following Alexander the Great's initial advance through the region in 331 BC or in the period 324/3 BC when he returned to Mesopotamia, the ancient Greeks colonized the island, which they named Ikaros after the Greek island in the Aegean Sea and the mythical hero Icarus, apparently in the belief that the island had a similar shape of its Aegean counterpart. Some elements of Greek mythology were mixed with the local cults.

"Ikaros" was also the name of a prominent city situated in Failaka. Remains of the settlement include a large Hellenistic fort and two Greek temples.
Historic coins from Failaka Island



In 127 BC, the kingdom of Characene was established around the Bay of Kuwait near Failaka. Characene was centered in the region encompassing southern Mesopotamia, including Failaka island.



A Christian Nestorian settlement flourished in Failaka from the 5th century until the 9th century. Excavations have revealed several farms, villages and two large churches dating from the 5th and 6th century. Archaeologists are currently excavating nearby sites to understand the extent of the settlements that flourished in the eighth and ninth centuries A.D. An old island tradition is that a community grew up around a Christian mystic and hermit. The small farms and villages were eventually abandoned. Remains of Byzantine era Nestorian churches were found at Al-Qusur in Failaka. Pottery at the site can be dated from as early as the first half of the 7th century through the 9th century.
Archaeologists have discovered a system of 7th-9th century interior cooling during excavation works at the large settlement of Al-Qusur dating from the 7th - 9th century AD., on Kuwait's Failaka Island in the Persian Gulf.
A noteworthy discovery from this yearʼs archaeological activities were new, well-preserved spaces of a palace from the 7th - 8th century AD., built from clay bricks on foundations of masonry.

During the research, archaeologists managed to identify several valuable technical details, as well as to make out the long-term development of the housing and many partial structural renovations.
Room for processing grain in Nestorian palace, millstones left 

Perhaps the most interesting finding was the bottom part of a stone tower with a complex system of canals inside.

"According to the first analyses, we can talk of a unique architectural innovation, a so-called 'windcatcher tower', said SAV Archaeological Institute director Matej Ruttkay. "This was a clever way of cooling interiors by means of air flow, which was captured by openings in the tower's superstructure. It shows that the community there was on a high technical level." 

Monuments
Hellenistic Period: Description of the Archeological sites 
Hellenistic Fortress (Tell Sae'ed )
Tell Sae'ed is a high hill located South West of the island bordering the sea, and 200 meters away from Tell Sa'ad towards the north eastern side.

Excavations at this location revealed a Hellenistic Fortress dating back to the 3rd century BC and set as part of the Tell Sae'ed. The Hellenistic Fortress is semi square structure with approximately 60 meters long on each side, with a tower in each corner. The fortress's southern main gate was secured by a large tower, while the eastern smaller gate was secured by two towers.

The fortress included two temples; Temple A and Temple B. Temple A, built in an Ionic style structure constructed with fine cuts and imported rocks. , and was used for worshipping the God Artemis. In this temple, pillars with Persian decorated bases can be found.
In the entrance of Temple A, Ikaros’s slab-stone stands with a 44 Latin line scripted on limestone known as the source of guidance for the island's rules of the law of the land. During excavations, a U-shaped moat with sea rock paved sides that gradually tilt towards the inside of the fortress was uncovered. 

Studies conducted by archeological expeditions have shown that there were five different stages of occupation in the fortress. 

The first and second stages resembled a habitable group of buildings built with rocks and mud, and two temples.

Third and fourth stages date back to the third century BC as those stages witnessed the fortress’ expansion work. It included a new north side defensive wall with a huge defence shelter in the north western side. A number of towers were refurbished and the main east side gate was blocked.

At the same stage, the fortress was surrounded by a defensive moat, while many old houses were demolished and some were refurbished. This stage was marked by the construction of many new houses which lead to an increase in population and unorganized habitable areas within the fortress.

In the fifth stage, buildings were dilapidated and obviously abandoned militarily and defensively. Potentially, the castle was heavily populated up to the end of 1st century BC when the island formed a part of the Kingdom of Khirax. 

Al Khan or Dar Al Deyafa 
South to the Hellenistic Fortress, Tell  is a small Tell not far from the shoreline located south west of the island, between Tell Sa'ad and Tell Sae'ed.

Al Khan is a twelve room structure built with mud-brick, One of the rooms is used as a workshop for moulding Terracotta statues and storing modeling tools.  The assumed function of this building is a house of relaxation attended by ship captains and sailors. Food and water were probably served at the place.

Hellenistic Sanctuary 
The north-eastern side from the fortress, a small Tell had a profile of a two rooms building with a yard where signs of ritualistic activities could be detected. This building in particular did not last in standing condition as it was drifted by sea high waves.
Artifacts:
A.    Metal Products: silver coins with the image of Alexander the great as inscriptions, needles, rings, hooks, etc..
B.    Pottery Products: Jars glazed and non-glazed, and Vessels.
C.    Stone Products: altars, incense burners, stone inscriptions with Latin writings.
D.    Accessories and beads.
E.    Lamps and terracotta figurines.
Sheikh Ahmed Al Jaber Rest House
The Rest House was built in 1927 on Failaka Island. It is an elongated building with a double door on each side. The elevation of the building shows two intersecting passages connecting the outer doors. This creates four sections further divided into rooms. Each room has two windows for internal ventilation. The building materials consist of sea rock, mud, and wood, commonly used at that time. This design is uncommon in the Gulf region, and happens to be very effective during hot summers. It allowed cross- ventilation throughout the building by opening doors located at the end of the intersecting corridors.



Source/Photography/Bibliography

J. Hansamans, Charax and the Karkhen, Iranica Antiquitua 7 (1967) page 21-58
George Fadlo Hourani, John Carswell, Arab Seafaring: In the Indian Ocean in Ancient and Early Medieval Times Princeton University Press,page 131
H.E. Mathiesen et al., Ikaros: The Hellenistic Settlements, 4 vols. (Copenhagen, 1982-1989).
C. Roueché and S. Sherwin-White, ‘Some aspects of the Seleucid Empire: The Greek inscriptions from Failaka in the Persian Gulf’ Chiron 15 (1985) 1-39.
Sa'ad and Sae'ed Area in Failaka Island
Archaeological Institute of the Slovak Academy of Sciences
Courtesy Kuwaiti-Italian Mission
Υπουργείο πολιτισμού Ελλάδος
J. Naveh, 'The inscriptions from Failaka and the lapidary Aramaic script' Bulletin of the American Schools of Oriental Research 297 (1995) 1-4.

Ancient Hellas: New banner

Ancient Hellas: New banner

Δημοφιλείς αναρτήσεις